یادی از علی حاتمی و نوروز...روحش شاد

قاب و قدح مرغی ، گلدون دست دلبر، لاله ، بنفشه ، نرگس، سنبل، بته جغه، بوته، شب چهارشنبه آخر سال . فریاد شادی لیلای تازه زبان باز كرده : زردی ِ تو از من ، سرخی من از تو ؛ به جای سرخی تو از من زردی من از تو. زمزمه گلنراقی از گرامافون تپاز: بهار ما گذشته، گذشته‌ها گذشته.

اذان موذن‌زاده اردبیلی،

مایه بیات ترك.

غرش توپ تحویل سال؛ نوروز ١٣٤٩. صدای حسن كچل: غروبا وقتی آب فواره‌ها وا می‌شدن، ماهی‌های قرمز یك وجبی، به بلندی آب فواره‌ها می‌پریدن. در گوش سالمم كه از لیزر بی‌امان زبانش در امان بود ، راشد از رادیوی آندریای خانه مادری: یا مقلب القلوب و الابصار .یا مدبراللیل و النهار ...

صدای ماندگار بنان: بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید